Recensie Gruwelijke rijmen, van Roald Dahl, door Nicole Veldhuis-Vree

Dahl, R. (2017). Gruwelijke rijmen (11^e druk). Utrecht: De Fontein.

Samenvatting:
De schrijver van het boek heeft bekende sprookjes zoals Assepoester, Jakob en de bonenstaak, Sneeuwwitje, Goudhaartje, Roodkapje en de drie biggetjes, in rijmvorm geschreven. Hij beschrijft deze sprookjes met een knipoog, namelijk veel spannender en gruwelijker. Soms blijft hij dicht bij het originele verhaal, maar soms voegt hij gebeurtenissen toe aan de rijm, zodat het sprookje gruwelijker wordt.  

Waardeoordeel
Wat mooi is aan dit boek, is dat de verhalen beeldend zijn geschreven, de verhalen kort en krachtig zijn en het plaatjes bevat die het verhaal visueel ondersteunen.
Desondanks vond ik het, negatief, opvallend hoe smerig, gewaagd en vol cynisme de sprookjes zijn aangepast. ''... en zwaaide met zijn grote zwaard. Daar sloeg haar hoofd tegen de grond, stuiterde even en rolde wat rond. Achter stond Asspepoester piepers te schillen en hoorde met schrik dat bonken en gillen''. (P. 5) of ''Ben jij nou helemaal geschift! Heb jij, jij misselijk wangedrocht, de koe voor één zo'n boon verkocht?'' (P.9)

Recensie Poëziebundel 'Chatbox', van E. Van de Vendel door Karen Langens

Van de Vendel, E. (2006). Chatbox: De gedichten van Tycho Zeling. Amsterdam: Querido’s Uitgeverij BV.

Korte samenvatting
Chatbox is geschreven door Edward van de Vendel. In enkele boeken van hem is Tycho Zeling de hoofdpersoon. In deze poëziebundel zijn de gedichten gepresenteerd die Tycho schreef over vuur, verliefdheid, erotiek, de onlinewereld en de stad.

Waardeoordeel
De poëziebundel chatbox bestaat uit 30 korte gedichten. Al deze gedichten worden beschreven vanuit de hoofdpersoon Tycho. Je kunt dit niet uit de gedichten halen, maar dit wordt beschreven op de achterkant van het boek. Door het lezen van de gedichten wist ik wel dat het om een mannelijke hoofdpersoon ging. De manier zoals hij vergelijkingen maakt over zichzelf en de wereld gaf mij het gevoel dat het om een jongen ging. Dit is een gevoel want er wordt nergens vanuit de hij-vorm geschreven. De belangrijkste persoon waar deze gedichten over gaan is een meisje/vrouw. Zij wordt tevens niet bij naam genoemd of beschreven. Enkele gedichten gaan over een meisje dat moet opletten op straat. (blz. 16 Meisje in de supermarkt). Verder wordt de persoon als het omschreven. Door de enkele gedichten gericht op een vrouw maak ik de invulling dat de schrijver (een man) verliefd is en verlangens heeft voor de hoofdpersoon van het gedicht (een vrouw). Doordat de gedichten over dezelfde personen gaan heeft het een samenhangend geheel en kun je de gedichten aan elkaar koppelen. Zo wordt het een echt verhaal in plaats van een boek met losstaande gedichten.

De gedichten bevatten gevoelens en situaties die levensecht zijn, maar worden in een andere context omschreven. Zo vergelijkt Tycho zichzelf met een stripfiguur en een voorwerp.
Blz. 9. Welkom – wij zijn eenden. We klateren neer in dit water in plukjes van drie, vier tegelijk, het is druk. Mij naam is hier dus Donald Duck, maar mijn gesnater kun je nog niet kennen.
In dit gedicht identificeert Tycho zich met Donald Duck. Het gedicht is genaamd Chatbox en gaat over het praten met elkaar, maar waarbij je elke dag weer een andere identiteit aanneemt. Mensen komen en gaan in een chatbox en de echte IK van deze mensen leer je niet kennen. (…) Als ik nu op exit druk, dan vlieg ik op. Oftewel als ik nu stop met dit programma, dan is mijn IK van die dag weer weg. Het verhaal komt levensecht over. Als je de link met de chatbox kan leggen, zie je de chatbox voor je. Het is dan levensecht beschreven.