Recensie van 'Hoe overleeft Rosa in New York', van Francine Oomen, door Kristel Derksen

Recensie van Oomen, F. (2012). Hoe overleeft Rosa in New York. Amsterdam: Querido Uitgevers

'Hoe overleeft Rosa in New York' (2012) is een echt young-adult boek, waarin hoofdpersonage Rosa na de zoveelste afwijzing tot toelating op de kunstacademie een tijd er tussenuit gaat, naar New York. Ze laat haar familie en vrienden achter en probeert zichzelf te vinden. Het valt niet mee om als au-pair te werken, zeker niet voor een meisje zoals Vita, wie ontzettend met haar leven worstelt. Ondertussen is haar overspelige vriendje Neuz (Vincent) gevlucht na de zoveelste ruzie met zijn vader. Hij strandt in Berlijn en probeert daar zichzelf te vinden. Hier komt hij tot de conclusie dat Rosa de enige is voor wie hij wil vechten.

Reactie op recensie 'Verdacht' van Martijn Mooij, door Kristel Derksen

Slee, Carry (2016). Verdacht. Amsterdam: Overamstel uitgevers.

'Verdacht' van Carry Slee (2016) is een spannend boek over valse verdenkingen, vriendschap en buitensluiten.

Reactie op recensie van ‘Chatbox’, van Karen Langens, door Kristel Derksen

Van de Vendel, E. (2006). Chatbox: De gedichten van Tycho Zeling. Amsterdam: Querido’s Uitgeverij bv.

Zoals Langers beschrijft in de recensie over de gevoelens vanuit de hoofdpersoon Tygo, welke omschreven staat op de achterkant van de poëziebundel, gaat het in alle gedichten over de verhouding tussen twee mensen. Deze komen in allerlei varianten aan bod. In de bundel wordt ook gesproken van voorwerpen, waaronder vliegtuigen en bestek in een lade.

Recensie van 'Oorlogsgeheimen' door Kristel Derksen

Recensie van Oorlogsgeheimen (2014), geregisseerd door Dennis Bots

"Ik weet het echt niet, soms is het beter om niet alles te weten." - Vader van Tuur

Oorlogsgeheimen (2014) speelt zich af in een Zuid-Limburgs dorpje, ten tijden van een door Duitsland bezet land. De beste vrienden Tuur en Lambert gaan samen op avontuur uit.
 's Nachts ziet Tuur zijn vader en broer Leo de deur uit gaan. Hij achtervolgt hen en komt uit bij de grot, waar Tuur eerder een Engelse strip vond. Hieruit blijkt dat zijn gezin bij het verzet zit. 
Op een dag komt er een nieuw meisje in de klas, Maartje Driessen, waarmee Tuur een band opbouwt. Ze vertellen elkaar geheimen, waaronder het geheim van Maartje: ze blijkt Joods te zijn en Tamar Cats te heten. Lamberts vader wordt burgemeester en werkt samen met de Duitsers. Tuur merkt dit en stoot zijn beste vriend Lambert af. Doordat Lambert Maartje en Tuur ontdekt in de schuur, verklapt hij een van de grote geheimen van Maartje, met grote gevolgen van dien. 

"Die stomme klote-oorlog!" - Tuur

Recensie van 'Vijftien', van Marlies Slegers, door Kristel Derksen

Recensie van het boek: Slegers, M. (2016). Vijftien. Amsterdam: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff

"Want dat, Elena, is het geheim: een goede voorbereiding. Wie jaagt, weet ook precies waar de prooi te vinden is." (p. 18)

Vijftien is een erg spannend boek, waarin de vijftienjarige Elena Konings de hoofdpersonage is. Elena heeft haar vader verloren en voelt zich thuis niet meer op haar gemak door de komst van Pieter, haar stiefvader. Elena komt online in gesprek met Tim, met wie ze heftige en spannende chatsessies beleefd. Na een tijdje besluit ze met Tim af te spreken. Ze komt voor een grote verrassing te staan. Vlak na de afspraak verdwijnt Elena spoorloos.
Naast Elena wordt ook de zeventienjarige Job in het boek gevolgd. Job is in het verleden een vriendin kwijtgeraakt en probeert het leven weer op te pakken. Uiteindelijk blijkt de vermissing van Elena naar hem te leiden.

"Ik denk na, maar mijn gedachten lossen op in een roze mist. Helder nadenken, Elena... Maar het lukt niet. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt, als een kuikentje dat een stuk van zijn eitje kapot heeft gepikt. Te laat om mijn gevoelens voor Tim nog in te dammen. Mijn mond voelt droog aan. Ik stuur een bericht terug. Oké. Jij begint..." (p. 53)

Het hoofdstuk wordt iedere keer geopend met de naam van de ik-persoon in dat hoofdstuk, gevolgd door de datum en de tijd. Hierdoor lijkt het boek meer een dagboekvorm aan te nemen. Er worden dus meerdere verhaallijnen door elkaar gebruikt. Omdat er verteld wordt vanuit de ik-vorm, zijn de gebeurtenissen en gedachten makkelijker in de leven. 

"Ik zag je zusje gisteren fietsen... Gevaarlijk, zo met haar mobiel in haar hand, zonder achterlicht. Ze zou zomaar aangereden kunnen worden..." (p. 114)

Het boek grijpt je vast, zeker op de stukken waar Elena wordt bedreigd door haar internet-date. De stukken zijn erg direct, duidelijk en zorgen ervoor dat je het volgende hoofdstuk graag wil beginnen.

"In een opwelling stuur ik een foto van Job naar Elena. En dat zal een grote vergissing 
blijken te zijn." (p. 64)

De gebeurtenissen in het boek spelen erg in op de belevingswereld van de doelgroep: de adolescent (15+). De leeftijd van de hoofdpersonage Elena, het chatten, de onzekerheid, de problemen thuis... Veel van deze onderwerpen zijn herkenbaar en zorgen voor een psychologische wirwar bij zowel de hoofdpersonage als de lezer. 
In het boek komt Elena in aanraking met sexting, wat in het begin bij haar voor behoorlijke opwinding zorgt. 
De wisselingen tussen de verschillende personages maken het soms wat lastig om het verhaal te volgen. Je vliegt door de gedachten, gebeurtenissen en personages heen, maar uiteindelijk wordt in het verhaal wel duidelijk waarom Slegers deze keuze heeft gemaakt. 

Het einde is zo ver mogelijk ingevuld, maar er blijft ruimte voor invulling, zeker bij degene die Elena liet verdwijnen. Het is mooi dat het verhaal niet geheel afgesloten wordt. Zo blijft er ook nog ruimte voor verbeelding en wie weet: een nieuw deel.

Recensie van 'De zee zien', van Koos Meinderts, door Kristel Derksen

Recensie op het boek: Meinderts, K. (2015). De zee zien. Utrecht: Uitgeverij De Fontein 

"Mijn vader vertelde me wat ik als eerste van iedereen wist, eerder nog dan Jans ouders. 'Jan is dood.' 'Wat?!' riep ik. 'Wat?!' Ik speelde het zo overtuigend dat ik wist dat er geen weg meer terug was. De rest van mijn leven zou ik moeten blijven volhouden dat ik van niks wist." (p. 7)

De zee zien  speelt zich af in het jaar 1959. Het gaat over een jongen, Kees, welke bevriend raakt met Jan. Over de vriendschap blijft Kees twijfelen: wil Jan echt mijn vriend wel zijn? En: wat is vriendschap? In het verhaal krijgt Kees daar steeds meer een beeld bij. Daarnaast is Kees dol op Marijke, de zus van Jan. Kees heeft alleen totaal nog geen ervaring met meisjes en merkt dat Jan ook met Marijke experimenteert. Uiteindelijk, door een nare gebeurtenis, ziet Kees zijn vriend dood neervallen. Het geheim blijft jaren geheim, ook na de sloop van de plek des onheils. Na jaren komt Kees Marijke weer tegen. Kan hij zijn geheim nu wel aan haar vertellen?