Reactie op de recensie 'de verwarde cavia’ van Agnes Veerman-de Vries, door Esther van Lavieren

Paulien Cornelisse (2016), de verwarde cavia.
Uitgeverij: Cornelisse 

De verwarde cavia is een boek over kantooravonturen.

Niet eerder heb ik een boek van Paulien Cornelisse gelezen. Agnes geeft aan dat de stijl van het boek typisch voor Paulien Cornelisse is. Ze laat stereotiepe 'modetaal' terugkomen. 

Met deze laatste opmerking ben ik het helemaal eens. Hier een paar schetsen van deze stereotiepe modetaalvoorbeelden waar er vele van in het boek voorkomen. ‘Heb je gehuild?’ Steven was haar broer, en Cavia hield het ineens voor mogelijk dat hij haar in een bui van emotionele incontinentie alles over hun onenightstand had verteld (blz. 70) En zo kwam het dat Cavia zich te midden van borrelende mensen bezighield met de filosofische vraag; Als je aan het mingelen bent, maar niemand merkt het, is er dan sprake van mingelen? (blz. 75) En met die sorry-cultuur moet het op deze werkvloer ook maar eens afgelopen zijn. (blz. 79/80) 

Filmrecensie - De jongen in de gestreepte pyjama van John Boyd, door Esther van Lavieren

Titel van de film: The boy in the striped pyjamas

Jaar van verschijning: 2008
Regie; Mark Herman

Hoofdrolspelers;

Bruno - Asa Butter

Shmuel - Jack Scanlon

Bruno's vader/kampcommandant - David Thewliss

Bruno's mender -Vera Farming 

Bruno's zus - Amber Beattie

Een normale Duitse jongen, in een niet normaal Duitsland. Een prachtig verhaal, twee jongens, één gevangen, één vrij, een verhaal over vriendschap, een verboden vriendschap.

Beschrijving van de film:

Bruno is de achtjarige zoon van een nazi-commandant die in Berlijn woont. Wanneer zijn vader moet verhuizen voor zijn werk gaat de hele familie mee. Ze komen terecht in een huis met de naam ‘Oudwis’. Vanuit een hoog raam in zijn nieuwe kamer ziet Bruno een hoog, groot hek met daarachter allemaal mensen dezelfde gestreepte pyjama aan. Hij gaat op verkenning uit en maakt kennis met Shmuel. Een achtjarige jongen van wie de levensomstandigheden compleet anders zijn dan die van Bruno, maar de ontmoeting groeit uit tot een vriendschap. De onwetendheid van Bruno wat zich afspeelt aan de andere kant van het hek eindigt in een tragische afloop.

Recensie poëzieboek: Mama! Waar heb jij het geluk gelaten? door Esther van Lavieren

Ted van Lieshout (2005) Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?

Gedichten en prenten 

Uitgeverij: Leopold/Amsterdam

Beschrijving van het boek:

Het poëzieprentenboek ‘ Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?’ bestaat uit 22 gedichten met daarbij aansprekende illustraties. Ook wordt er gebruik gemaakt van foto's, tekeningen gemaakt met Oostindische inkt die zijn ingekleurd met de computer en nog meer andere bijzondere prenten. Terugkerende onderwerpen zijn moeders en vaders, dood en gemis, verdriet en geluk en het strand en de zee. Er is een bijzonder sonnet opgenomen en heel veel verrassende, ontroerende, prachtige gedichten die afwisselend zijn wat betreft lengte. Achterin het boek geeft van Lieshout uitleg over de illustraties, allen door hemzelf gemaakt. Deze spelen een grote rol in het boek, ze beslaan soms een hele pagina met het gedicht eroverheen geplaatst.

Recensie van ‘Escape room’ van Maren Stoffels door Marion Bouwens

Stoffels, M. (2017). Escape room. Amsterdam, Nederland: Leopold.

Het verhaal handelt over de vriendschappen en verliefdheden tussen vier jongeren, twee meisjes en twee jongens. Bij twee van hen hebben thuis droevige gebeurtenissen plaatsgevonden. Na het zien van een flyer van een escape room gaan ze er met zijn vieren naar toe. In de escape room wordt het werkelijk heel spannend en gevaarlijk door de handelingen van de werkneemster van de escape room. Dan blijken de persoonlijke geschiedenissen van de jongeren met elkaar verweven te zijn.

Reactie op recensie 'Hoe overleef ik zonder liefde? van Veronie van Velzen, door Esther van Lavieren

Francine Oomen (2006), Hoe overleef ik (zonder) liefde?
Uitgeverij: Em. Querido's Uitgeverij B.V.

Hoe overleef ik (zonder) liefde? Een boek over liefde en angst, over vertrouwen en onzekerheid, over vriendschap en verwachtingen.

Veronie geeft aan in haar recensie aan dat er in dit boek belangrijke problemen en issues aan de orde komen en neemt als voorbeeld de diepe kloof die kan ontstaan tussen ouders en kind bij uithuwelijking. Zo worden meer belangrijke thema’s voor deze leeftijdscategorie belicht zoals ook het thema echtscheiding. De ouders van Rosa zijn ongeveer 6 jaar geleden gescheiden en Rosa blijft met deze scheiding worstelen. Tegenwoordig krijgen veel kinderen hiermee te maken. In dit boek wordt serieus ingegaan op het gevoel dat Rosa 6 jaar later bij de scheiding heeft en hoe haar moeder haar hiermee helpt door er met haar over te praten: “Roos, het was zo’n moeilijke en ingewikkelde tijd…Ik zat zo met mezelf in de knoop. Misschien had ik het je eerder moeten vertellen, maar je was toen pas tien jaar. Je had het niet begrepen.” (blz.17) In het boek heeft Rosa meer van deze gesprekken met haar moeder waarin deze laatste vertelt hoe die tijd voor haar als vrouw en moeder was. Voor kinderen die in deze situatie zitten zou dit hen kunnen helpen omdat het ook vanuit het perspectief van een ouder wordt uitgelegd. De eigenzinnigheid en kwetsbaarheid van meisjes van deze leeftijd komt vaak naar voren zonder het overdreven zwaar aan te zetten.

Recensie Hasta la vista door Esther van Lavieren

Judith Visser (2013), Hasta la vista 

Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij bv

Samenvatting:

Milla is 16 jaar oud en gaat samen met haar ouders en haar vriendin Claire  op vakantie naar het Spaanse eiland Menorca. Daar ontmoeten zij de 19-jarige Nederlandse Max en zijn vrienden.

Claire wordt verliefd op Max en gaat op een avond met hem en zijn vrienden op stap. Milla vertrouwt het niet en wil niet met hen mee. Midden in de nacht komt Claire terug en blijkt ze te zijn verkracht door Max en zijn beide vrienden.Terug van vakantie kan Claire niet leven met wat er gebeurd is en neemt een vreselijke beslissing. Milla besluit in samenwerking met Chan, de broer van Claire, wraak te nemen op Max en zijn vrienden. Dan komt de onverwachte waarheid over de bewuste avond in Spanje aan het licht en ziet het er voor Milla en Chan niet goed uit.

Waardeoordeel:

Dit boek is de derde jeugdthriller van Judith Visser en geschikt voor lezers vanaf 15 jaar. In deze thriller wordt, zoals we van Visser gewend zijn, in thrillers voor volwassenen, niets aan de verbeelding overgelaten. Tot in detail worden de meest macabere gebeurtenissen beschreven waarbij je sommige stukjes liever wil overslaan omdat deze levensecht worden neergezet. Vanaf het begin van het boek wordt de spanning meteen opgebouwd door het gebruik van flashbacks waarvan je niet weet door wie ze zijn geschreven.

Recensie P.S. Ik ben Verliefd! door Esther van Lavieren

Jaques Vriens & Mirjam Oldenhave (2007), P.S. Ik ben verliefd!

Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf

Samenvatting:

Sonia is 14 jaar oud, ze woont in een internaat wachtend op een pleeggezin dat haar wil opnemen. Ze is erg verliefd op Sander, een 18-jarige jongen die soapacteur is in de serie Liefde & Leven. Ze hebben elkaar ontmoet in een discotheek en daar is het begin van een verliefdheid ontstaan die steeds heviger wordt. Voor het imago van een soapster is het niet goed om verkering te hebben, vandaar dat hun verliefdheid geheim moet blijven! Bovendien mag een jongen van 18 jaar niet met een meisje van 13 jaar én Sander moet extra goed oppassen omdat hij al een strafblad heeft wegens een niet brandschoon verleden! Elkaar ontmoeten is bijna onmogelijk want het roddelblad Privaat ligt op de loer. Sonia en Sander gaan een intense briefwisseling beginnen waarin zij hun gevoelens voor elkaar breeduit beschrijven.

Waardeoordeel:

" Ik heb mijn haar zwart geverfd en meteen daarna blond omdat het geen porum was. Maar dat is hartstikke slecht om te doen, dus nu ben ik een oude afwasborstel. Zo nu ga ik naar de kapper. Misschien is er nog iets te doen aan die plukken tabak op mijn kop." (blz. 34/35)

Het boek is op een luchtige, humoristische manier geschreven. Door het lezen van de brieven die Sander en Sonia aan elkaar schrijven leer je hen  beiden steeds beter kennen.